بی سرزمین تر از باد

نگاهم می کنی نم نم سراپای وجودم را به آب عشق می شویی و می گویی به من رازی که این مدت زچشمانت نفهمیدم نگاهم می کنی چشمت به مویم می کشد دستی تو از نسل کدامین نرگس مستی که جز مستان کسی تعبیر خوابت را نمی داند مشو دلگیر اگر گاهی سراغت را نمی گیرم خیالم راحت عشق زلال توست نباشم یا که باشم پیش چشمانت دلم مست خیال توست مال توست نگاهم کن نگاهت را مگیر از من نگاهم کن که چشمانت مرا حکم نفس دارد اگر باور نمی داری نگاهت را بگیر از منو مرگ آرزوهای نه چندان دور این دل را تماشا کن بی سرزمین تر از باد...

بی سرزمین تر از باد...

حال من خوب است اما با تو بهتر میشومآخ ... تا می بینمت یک جور دیگر میشوم با تو حس شعر در من بیشتر گل میکندیاسم و باران که میبارد معطر میشوم در لباس آبی از من بیشتر دل میبریآسمان وقتی که میپوشی کبوتر میشوم آنقدرها مرد هستم تا بمانم پای تومی توانم مایه گهگاه دلگرمیشوم میل - میل توست اما بیتو باور کن که مندر هجوم بادهای سرد پرپر میشوم فاضل نظری بی سرزمین تر از باد...